Orlęta Lwowskie to najmłodsi obrońcy Lwowa, gimnazjaliści i studenci, którzy w dniach od 1 do 21 listopada 1918 r. wystąpili przeciw ukraińskiemu wojskowemu zamachowi stanu. Wraz z ofiarną ludnością cywilną bronili swojej ojcowizny, swych domów, szkół i fabryk. Powstali do walki nieprzygotowani, z gołymi rękami i początkowo bronili się samotni. Rozkaz pomocy Polakom wydał Naczelny Wódz odradzającej się Rzeczypospolitej- Józef Piłsudski. 19 listopada ruszyła z Przemyśla odsiecz pod dowództwem ppłk. M. Karaszewicza- Tokarzewskiego, która liczyła 140 oficerów, 1228 szeregowych, 8 armat, 79 wozów i 507 koni. Rano 22 listopada 1918 r. cały Lwów był już w rękach polskich. Do 20 listopada w obronie Lwowa wizięło udział 6022 obrońców, w tym: 244 dzieci w wieku do 14 lat i 1134 osoby w wieku 14-17 lat. W 1919 r. w hołdzie wszystkim poległym Obrońcom mieszkańcy Lwowa wybudowali Cmentarz Mauzoleum. Dnia 22 listopada 1920 r. Józef Piłsudski osobiście uhonorował miasto Krzyżem Virtuti Militari.
Czyn Orląt Lwowskich jest dla nas przejawem najpiękniejszym czystego bohaterstwa i heroicznego poświęcenia dla Ojczyzny. Był to niesłychanie ważny moment wychowawczy, pedagogiczny dla całych pokoleń dzisiejszej i przyszłej młodzieży. To wielki przykład, który ma nauczać patriotyzmu, poświęcenia i żołnierskiego hartu. Ma porywać ku naśladowaniu, nawet teraz we współczesnej rzeczywistości, w dobie globalizacji- bronić tego, co Polskością uznajemy.