Procedury

SZCZEGÓŁOWE PROCEDURY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH
OBOWIĄZUJĄCE W ZESPOLE SZKÓŁ NR 13 W SZCZECINIE

Szczególny obowiązek reagowania na niepokojące sygnały zachowania uczniów spoczywa na nauczycielach. Szkoła, z racji powszechnego charakteru i funkcji jest terenem na którym w różnym stopniu i w różnej postaci, ujawniają się niemal wszystkie nurtujące młodzież problemy. Zobowiązana jest ona do wczesnego rozpoznawania niedostosowania społecznego i podejmowania stosownych oddziaływań wychowawczych, profilaktycznych, a wobec uczniów niedostosowanych – działań interwencyjnych.

Na terenie szkoły dochodzi do zdarzeń, które bezpośrednio zagrażają bezpieczeństwu i zdrowiu (czasem nawet życiu) uczniów. Nauczyciel częstokroć czuje się osamotniony i bezradny w sytuacji kiedy ma do czynienia z zachowaniem w żadnym stopniu nie mieszczącym się w regulaminie szkoły, a nierzadko będącym czynem karalnym lub przestępstwem.
Właściwa, adekwatna do sytuacji reakcja wychowawcy, pedagoga, dyrektora oraz powiadomienie w razie potrzeby stosownych instytucji mogą w istotnym stopniu zwiększyć skuteczność oddziaływań. Bardzo ważne jest umiejętne, w pełni profesjonalne przeprowadzenie interwencji z zachowaniem wszelkich praw zarówno dzieci uczestniczących w zdarzeniu, jak i ich rodziców.
W zależności od okoliczności zdarzeń, kategorii popełnionego czynu oraz wieku sprawców – postępowanie wobec ucznia będzie różne.

I. PODSTAWY PRAWNE STOSOWANYCH PROCEDUR

Podstawy prawne
1. Ustawa z dn.26.10.1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 Nr 35 poz. 228 z późniejszymi zmianami – tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 11 poz. 109) oraz przepisy wykonawcze zgodnie z ustawą.
2. Ustawa z dn. 26.10.1982 o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35 poz. 230 z późniejszymi zmianami).
3. Ustawa z dn. 24.04.1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz.198).
4. Ustawa z 06.04.1990 o Policji (Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późniejszymi zmianami).
5. Zarządzenie Nr 15/97 Komendanta Głównego Policji z dn. 16.06.1977 r. w sprawie form i metod działań policji w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji i przestępczości nieletnich.
6. Ustawa z dn. 07.09. 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67 poz. 329 z późniejszymi zmianami).
7. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dn. 31.01.2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem (Dz. U. Nr 26 poz. 226).

Do podejmowania działań interwencyjnych przez szkołę w sytuacjach kryzysowych zobowiązują treści zawarte w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dn. 31.01.2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem.
§ 9 rozporządzenia stanowi: szkoły i placówki podejmują działania interwencyjne polegające na powiadomieniu rodziców i policji w sytuacjach kryzysowych w szczególności, gdy dzieci i młodzież używają, posiadają lub rozprowadzają środki, o których mowa w § 1 cytowanego rozporządzenia.
Treść § 10 zobowiązuje szkoły i placówki do opracowania, zgodnie ze statutem, strategii działań wychowawczych i zapobiegawczych oraz interwencyjnych, wobec dzieci i młodzieży zagrożonej uzależnieniem. Strategia uwzględnia w szczególności: w punkcie 4 – procedury postępowania w sytuacjach szczególnych zagrożeń związanych ze środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z uwzględnieniem zadań osób podejmujących interwencję.
Jeżeli uczeń popełnia czyn karalny (w rozumieniu przepisów Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich), to o ile nie ukończył 17 roku życia, należy powiadomić policję i/lub Sąd Rodzinny, a w przypadku gdy ukończył 17 rok życia – prokuratora i/lub policję.
Jeżeli uczeń ukończył 18 rok życia i przejawia zachowania świadczące o demoralizacji – a nie są to czyny karalne w rozumieniu Ustawy to sposób postępowania nauczyciela w takim przypadku reguluje WSO:
- uczeń może otrzymać upomnienie, naganę,
- powiadomieni zostają rodzice ucznia,
- uczeń zostaje skreślony z listy uczniów (jeżeli notorycznie uchyla się od obowiązków szkolnych).

II. DEFINICJA:
SYTUACJA KRYZYSOWA TO ZJAWISKO NIEPOŻĄDANE, ZAGRAŻAJĄCE BEZPIECZEŃSTWU, ZDROWIU, ŻYCIU.

III. CELE PROCEDUR:
USPRAWNIENIE I ZWIĘKSZENIE TRAFNOŚCI ORAZ SKUTECZNOŚCI ODDZIAŁYWAŃ SZKOŁY W SYTUACJACH ZAGROŻENIA DZIECI I MŁODZIEŻY PRZESTĘPCZOŚCIĄ I DEMORALIZACJĄ,
OKREŚLENIE ODPOWIEDNIEGO SPOSOBU POSTĘPOWANIA DLA ELIMINOWANIA NIEPOŻĄDANYCH ZJAWISK.

IV. ZAKRES PROCEDUR:
ZAPEWNIENIE ODPOWIEDNICH WARUNKÓW GWARANTUJĄCYCH UCZNIOM I PRACOWNIKOM SZKOŁY BEZPIECZEŃSTWO ORAZ OCHRONĘ PRZED PRZEMOCĄ, UZALEŻNIENIAMI, DEMORALIZACJĄ ORAZ INNYMI ZAGROŻENIAMI.

V. PROCEDURY KONTAKTÓW Z RODZICAMI OBOWIĄZUJĄCE W ZESPOLE SZKÓŁ NR 13.

1. Kontakty rodziców z nauczycielami odbywają się według ustalonego harmonogramu, w ramach cyklicznie prowadzonych spotkań organizowanych przez szkołę lub według potrzeb wychowawcy i nauczycieli wynikających z zaistniałej sytuacji (nagłe zajście na terenie szkoły, problemy dydaktyczne i wychowawcze, itp.)
2. Rodzice mają możliwość dodatkowego kontaktu indywidualnego z nauczycielami, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu spotkania. Ponadto mogą spotykać się z pedagogiem szkolnym, w godzinach jego dyżuru.
3. Rodzice są zobowiązani do powiadomienia wychowawcy lub pedagoga w przypadku dłuższej niż tydzień nieobecności ucznia. Mogą to uczynić telefonicznie poprzez sekretariat szkoły lub osobiście.
4. Obecność rodziców (opiekunów prawnych) ucznia na zebraniach jest obowiązkowa.
5. Na terenie szkoły nauczyciel z rodzicami spotyka się w klasie, pokoju nauczycielskim lub innym wyznaczonym miejscu.
6. Nie udziela się informacji o postępach ucznia:
a) w trakcie zajęć lekcyjnych,
b) podczas przerw – w czasie pełnienia dyżurów,
c) osobom postronnym,
d) rodzicom/opiekunom prawnym będącym w stanie wskazującym na spożycie alkoholu.
7. W sytuacjach kryzysowych uczeń musi być odebrany ze szkoły przez rodziców/prawnych opiekunów, bądź osoby przez nich upoważnione pisemnie. W przypadku, kiedy rodzice/opiekunowie prawni będą w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, uczeń zostanie zatrzymany w szkole, a następnie przekazany policji. W razie braku kontaktu z rodzicami/prawnymi opiekunami uczeń pozostaje na terenie szkoły tak długo, jak możliwe jest zapewnienie mu opieki ze strony placówki. Po tym czasie dziecko zostaje przekazane policji.

VI. DZIAŁANIA INTERWENCYJNE

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PODEJRZENIA, ŻE UCZEŃ ZNAJDUJE SIĘ POD WPŁYWEM ŚRODKÓW PSYCHOAKTYWNYCH:

1. Nauczyciel odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względu na bezpieczeństwo nie pozostawia go samego. W tym celu wysyła gospodarza klasy, bądź zaufanego ucznia po pedagoga lub, w razie jego nieobecności, po dyrektora. O tej sytuacji nauczyciel powiadamia również wychowawcę klasy.
2. W razie potrzeby, osoby przejmujące opiekę nad uczniem wzywają lekarza w celu ewentualnego udzielenia pomocy medycznej.
3. Szkoła zawiadamia rodziców/opiekunów prawnych i zobowiązuje ich do niezwłocznego odebrania ucznia ze szkoły
a) rodzice/opiekunowie prawni muszą podpisać oświadczenie (zał. 1), iż odbierają dziecko ze szkoły, gdyż znajduje się ono pod wpływem środków psychoaktywnych. Jeżeli rodzice/opiekunowie prawni odmawiają podpisania oświadczenia, pracownicy szkoły wzywają policję, której uczeń zostanie przekazany. Do czasu jej przyjazdu, pozostaje on w szkole;
b) w przypadku odmowy zabrania ucznia ze strony rodziców/opiekunów prawnych, bądź ich nieobecności w domu – zostanie on przekazany do placówki służby zdrowia bądź do dyspozycji policji;
c) w przypadku ucznia będącego pod wpływem alkoholu, jeżeli rodzice odmawiają przyjazdu a uczeń jest agresywny lub w jakiś inny sposób swoim zachowaniem narusza normy życia społecznego, szkoła zawiadamia policję, która ma prawo zabrać ucznia do izby wytrzeźwień bądź innych placówek, a o fakcie tym zawiadamia się rodziców/opiekunów prawnych oraz Sąd Rodzinny, jeżeli uczeń nie ukończył 18 lat;
4. Jeżeli przypadki takie na terenie szkoły powtarzają się, to dyrektor szkoły ma obowiązek poinformowania o tym policji lub Sądu Rodzinnego.
5. Spożywanie alkoholu na terenie szkoły przez ucznia, który ukończył 17 lat, stanowi wykroczenie z art. 43 ust.1 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Należy o tym fakcie powiadomić policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tej instytucji.
6. Wymienione wyżej zdarzenia muszą zostać udokumentowane w szkole poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PODEJRZENIA, ŻE UCZEŃ POSIADA PRZY SOBIE SUBSTANCJĘ PRZYPOMINAJĄCĄ NARKOTYK:

1. Nauczyciel w obecności innej osoby (wychowawca, pedagog, dyrektor, inny nauczyciel, itp.) ma prawo żądać, aby uczeń przekazał mu tę substancję, pokazał zawartość torby szkolnej, kieszeni, ewentualnie innych przedmiotów budzących podejrzenie co do ich związku z poszukiwaną substancją. Czynność ta powinna się odbyć w osobnym pomieszczeniu (bez obecności osób postronnych). Nauczyciel nie ma prawa samodzielnie wykonać czynności przeszukania odzieży ani teczki ucznia – jest to czynność zastrzeżona wyłącznie dla policji.
2. O swoich spostrzeżeniach nauczyciel powiadamia dyrektora lub w razie jego nieobecności pedagoga.
3. Dyrektor, wychowawca lub pedagog powiadamia o zaistniałym wydarzeniu rodziców/opiekunów prawnych i wzywa ich do natychmiastowego stawiennictwa.
4. W przypadku, gdy uczeń nie chce przekazać substancji, ani pokazać zawartości teczki lub kieszeni własnej odzieży, szkoła wzywa policję, która po przyjeździe przeszukuje odzież i przedmioty należące do ucznia oraz zabezpiecza znalezioną substancję do ekspertyzy.
Jeżeli uczeń wyda substancję dobrowolnie – nauczyciel zabezpiecza ją (wkłada np. w kopertę, zakleja) i przekazuje policji, którą niezwłocznie wzywa. Wcześniej próbuje ustalić, w jaki sposób i od kogo uczeń nabył substancję, a uzyskane informacje przekazuje policji.
5. Całe zdarzenie nauczyciel dokumentuje, sporządzając notatkę służbową.

Zgodnie z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – w Polsce karalne jest:
- posiadanie każdej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych
- wprowadzanie do obrotu środków odurzających,
- udzielanie innej osobie, ułatwianie lub umożliwianie ich użycia oraz nakłanianie do użycia,
- wytwarzanie i przetwarzanie środków odurzających.
Każde z wymienionych zachowań jest czynem karalnym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, jeśli sprawcą jest uczeń, który ukończył 13 lat a nie ukończył 17 lat.
Jeżeli któryś z wymienionych wyżej czynów popełni uczeń, który ukończył 17 lat, popełnia przestępstwo, które podlega przepisom ustawy z dnia 6 czerwca 1997 Kodeksu postępowania karnego.
Jeżeli przestępstwo ma miejsce na terenie szkoły, należy wezwać policję.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU ZAGROŻENIA MŁODZIEŻY DEMORALIZACJĄ ORAZ W STOSUNKU DO UCZNIA ZACHOWUJĄCEGO SIĘ AGRESYWNIE:

W przypadku uzyskania informacji, że uczeń, który nie ukończył 18 lat, używa alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawia nierząd, bądź przejawia inne zachowania świadczące o jego demoralizacji (naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego bądź obowiązku nauki, włóczęgostwo, udział w działalności grup przestępczych) lub zachowuje się agresywnie, nauczyciel powinien podjąć następujące kroki:
1. Przekazuje informacje wychowawcy klasy dyrektorowi szkoły oraz pedagogowi szkolnemu.
2. Wychowawca wzywa do szkoły rodziców/opiekunów prawnych i przekazuje im otrzymane informacje.
3. Wychowawca przeprowadza rozmowę z rodzicami i z uczniem, w obecności pedagoga, podczas której zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, zaś rodziców bezwzględnie do szczególnego nadzoru nad dzieckiem.
4. Wychowawca w porozumieniu z dyrektorem szkoły i pedagogiem może powołać do rozpatrzenia sprawy Komisję Wychowawczą, na którą wzywa ucznia wraz z rodzicami; o obecność na niej może też poprosić specjalistę do spraw nieletnich i patologii właściwej jednostki policji.
5. Jeżeli rodzice odmawiają współpracy lub stawiennictwa, a nadal z wiarygodnych źródeł napływają informacje o demoralizacji ucznia lub jego agresywnym zachowaniu – szkoła powiadamia o zaistniałej sytuacji Sąd Rodzinny lub policję (specjalistę do spraw nieletnich i patologii). Podobnie w sytuacji, gdy szkoła wykorzysta wszystkie dostępne jej metody oddziaływań wychowawczych (rozmowa z rodzicami, ostrzeżenie ucznia, spotkanie z pedagogiem, udział w Komisji Wychowawczej) i ich zastosowanie nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji policji i Sądu Rodzinnego.
6. Wymienione wyżej zdarzenia muszą zostać udokumentowane w szkole poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE WOBEC UCZNIA – SPRAWCY CZYNU KARALNEGO LUB PRZESTĘPSTWA DOKONANEGO NA TERENIE SZKOŁY:

W każdym przypadku popełnienia czynu karalnego przez ucznia, który nie ukończył 17 lat należy zawiadomić policję lub sąd rodzinny, a w przypadku popełnienia przestępstwa przez ucznia, który ukończył 17 rok życia prokuratora lub policję (art. 4 Upn i art. 304 Kpk.).
1. Udzielenie pomocy ofierze zajścia.
2. Niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły lub w razie jego nieobecności pedagoga szkolnego. Wysyłanie w tym celu gospodarza klasy, bądź zaufanego ucznia do wymienionych osób.
3. Ustalenie okoliczności zdarzenia i ewentualnych jego świadków.
4. Przekazanie sprawcy (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) pod opiekę dyrektorowi szkoły lub pedagogowi szkolnemu.
5. Powiadomienie rodziców ucznia.
6. Niezwłoczne powiadomienie policji w przypadku, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie ciała, itp.) lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest znana nikomu.
7. Zabezpieczenie ewentualnych dowodów przestępstwa lub przedmiotów pochodzących z przestępstwa i przekazanie ich policji.
8. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE WOBEC UCZNIA, KTÓRY STAŁ SIĘ OFIARĄ CZYNU KARALNEGO DOKONANEGO NA TERENIE SZKOŁY:

1. Udzielenie pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnienie jej udzielenia poprzez wezwanie lekarza, w przypadku kiedy ofiara doznała obrażeń.
2. Niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły lub w razie jego nieobecności pedagoga szkolnego. Wysyłanie w tym celu gospodarza klasy, bądź zaufanego ucznia do wymienionych osób.
3. Powiadomienie rodziców ucznia.
4. Niezwłoczne wezwanie policji w przypadku, kiedy istnieje konieczność zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków.
5. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU ZNALEZIENIA NA TERENIE SZKOŁY SUBSTANCJI PRZYPOMINAJĄCEJ NARKOTYK LUB INNEJ NIEBEZPIECZNEJ SUBSTANCJI:

1. Nauczyciel lub inny pracownik szkoły, który znajdzie wyżej wymienione substancje, zachowując środki ostrożności, zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych oraz przed ewentualnym jej zniszczeniem do czasu przyjazdu policji/straży pożarnej. Próbuje, o ile to jest możliwe ustalić pochodzenie substancji (do kogo ona należy).
2. O zaistniałym zdarzeniu powiadamia dyrektora szkoły, który wzywa policję/straż pożarną.
3. Po przyjeździe odpowiednich służb zabezpieczona substancja niezwłocznie zostaje im przekazana wraz z informacją dotyczącą szczegółów zdarzenia.
4. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU OTRZYMANIA INFORMACJI O PODŁOŻENIU MATERIAŁU WYBUCHOWEGO:

1. Odbierający zgłoszenie o podłożeniu materiału wybuchowego zobowiązany jest uzyskać jak najwięcej informacji i odnotować czas rozmowy.
2. O otrzymanej informacji niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły.
3. Dyrektor informuje odpowiednie służby oraz zarządza ewakuację (sygnał alarmowy) według planu:
• wyprowadzenie wszystkich dzieci oraz pracowników szkoły,
• wyniesienie i zabezpieczenie dokumentacji.
4. Dalsze działania odbywają się według instrukcji przybyłych służb.
5. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.
Wskazówki do prowadzenia rozmów ze zgłaszającym o podłożeniu „bomby”:

1) Po usłyszeniu słów „Podłożyłem ładunek wybuchowy – bombę” nie należy wpadać w panikę.
2) Po przyjęciu zgłoszenia nie odkładać słuchawki.
3) Należy natychmiast powiadomić dyrektora szkoły.
4) Podczas rozmowy zachować spokój i starać się uzyskać od zgłaszającego jak największą ilość informacji.
5) Tak prowadzić rozmowę, aby stworzyć możliwość zidentyfikowania (chociażby w przybliżeniu) sprawcy zamachu.
6) Należy ocenić czas przyjęcia ostrzeżenia, płeć dzwoniącego, akcent, stan pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, tło rozmowy, itp.
7) Należy dążyć do uzyskania odpowiedzi na następujące pytania:
─ Czy Pan/Pani podłożył/a bombę?
─ Kiedy bomba wybuchnie?
─ Gdzie jest w tej chwili bomba?
─ Jak bomba wygląda?
─ Jakiego typu jest ta bomba?
─ Co spowoduje wybuch bomby?
─ W którym miejscu bomba jest umieszczona?
─ Dlaczego Pan/Pani podłożył/a bombę?
─ Skąd Pan/i telefonuje?
─ Gdzie Pan/i się w tej chwili znajduje?
─ Jak się Pan/i nazywa?
8) Nie należy rozpowszechniać samowolnie informacji o otrzymanym zgłoszeniu dotyczącym podłożenia bomby, może to spowodować panikę wśród personelu oraz osób postronnych, co utrudnia działania policji oraz ewentualną ewakuację.
9) Osoba przyjmująca zgłoszenie staje się świadkiem zdarzenia i będzie na tę okoliczność przesłuchiwana przez policję.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU ZNALEZIENIA PODEJRZANEGO PRZEDMIOTU:

1. Znalazca zabezpiecza znaleziony przedmiot i informuje dyrektora szkoły.
2. Dyrektor informuje odpowiednie służby oraz zarządza ewakuację (sygnał alarmowy) według planu:
a. wyprowadzenie wszystkich dzieci oraz pracowników szkoły,
b. wyniesienie i zabezpieczenie dokumentacji.
3. Dalsze działania odbywają się według instrukcji przybyłych służb.
4. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE W SYTUACJI ROZPROSZENIA ŚRODKÓW CHEMICZNYCH:

1. Nauczyciel powiadamia dyrektora szkoły o zaistniałej sytuacji.
2. Dyrektor powiadamia odpowiednie służby oraz zarządza ewakuację (sygnał alarmowy) uczniów i pracowników szkoły.
3. W razie konieczności udzielana jest pomoc przedmedyczna.
4. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU OTRZYMANIA PODEJRZANEJ PACZKI LUB KOPERTY

1. Nie wolno opróżniać zawartości podejrzanych przesyłek, nie przenosić paczki lub koperty.
2. Nie wolno wdychać oparów, dotykać, sprawdzać smak, przypatrywać się z bliska.
3. Umieścić w jednym a następnie drugim plastikowym worku, szczelnie je zamykając (zawiązać, zakleić taśmą).
4. Powiadomić dyrektora szkoły oraz policję lub Państwową Straż Pożarną.
5. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

Cechy charakterystyczne dla niebezpiecznych przesyłek:

─ odręczny lub nieczytelny adres,
─ nieprofesjonalnie napisany adres,
─ otwory w kopercie,
─ twarda koperta,
─ nierównomierne rozłożenie wagi,
─ zastrzeżenia (poufne, do rąk własnych, itp.)
─ wewnętrzna koperta,
─ wystające druty lub folia,
─ zapach,
─ zawyżona opłata,
─ błędy ortograficzne,
─ tłuste plamy, zaolejenia, przebarwienia,
─ zbyt staranne zapakowanie,
─ emitowane dźwięki,
─ brak adresu nadawcy, brak jakichkolwiek znaków, kto może być nadawcą.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PODEJRZENIA, ŻE UCZEŃ ZNAJDUJE SIĘ POD WPŁYWEM ŚRODKÓW PSYCHOAKTYWNYCH PODCZAS WYCIECZKI:

1. Nauczyciel odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względu na bezpieczeństwo nie pozostawia go samego.
2. W razie potrzeby, osoby przejmujące opiekę nad uczniem wzywają lekarza w celu ewentualnego udzielenia pomocy medycznej.
3. Kierownik wycieczki powiadamia dyrektora szkoły o zaistniałej sytuacji.
4. Opiekun wycieczki w miarę możliwości lub dyrektor szkoły powiadamia rodziców ucznia.
5. Rodzice/opiekunowie prawni są zobowiązani do odbioru dziecka w sytuacjach kryzysowych na własny koszt, zgodnie z podpisaną deklaracją (zał. 2).
6. Całe zdarzenie zostaje udokumentowane poprzez sporządzenie notatki służbowej.

VII. METODY WSPÓŁPRACY SZKOŁY Z POLICJĄ

W ramach długofalowej pracy profilaktyczno – wychowawczej szkoła i policja utrzymują stałą, bieżącą współpracę w zakresie profilaktyki zagrożeń. Koordynatorami współpracy powinni być: pedagog szkolny oraz specjalista ds. nieletnich i patologii właściwej jednostki policji. Do współpracy ze szkołą zobowiązany jest także dzielnicowy, w rejonie którego znajduje się szkoła/placówka.
Pracownicy szkoły wyznaczeni do współpracy z policją, specjaliści ds. nieletnich i patologii oraz dzielnicowi powinni wspólnie ustalić wzajemnie zasady kontaktu, by móc na bieżąco wymieniać informacje i rozwiązywać problemy związane z bezpieczeństwem i dobrem uczniów.
W ramach współpracy policji ze szkołą organizuje się:
- spotkania pedagogów szkolnych, nauczycieli, dyrektorów szkół z zaproszonymi specjalistami ds. nieletnich i patologii, podejmujące tematykę zagrożeń przestępczością oraz demoralizacją dzieci i młodzieży w środowisku lokalnym,
- spotkania tematyczne uczniów z udziałem policjantów m.in. na temat odpowiedzialności nieletnich za popełniane czyny karalne, prawnych aspektów narkomanii, wychowania w trzeźwości itp. oraz z młodszymi dziećmi, na temat zasad bezpieczeństwa, zachowań ryzykownych oraz sposobów unikania zagrożeń,
- informowanie policji o zdarzeniach na terenie szkoły noszących znamiona przestępstwa, stanowiących zagrożenie dla życia i zdrowia uczniów oraz przejawach demoralizacji dzieci i młodzieży,
- udzielanie przez policję pomocy szkole w rozwiązywaniu trudnych, mogących mieć podłoże przestępcze problemów, które zaistniały na terenie szkoły,
- wspólny – szkoły i policji – udział w lokalnych programach profilaktycznych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom oraz zapobieganiem demoralizacji i przestępczości nieletnich.

Załączniki:

Oświadczenie rodzica o odebraniu dziecka znajdującego się pod wpływem środków psychoaktywnych

Zgoda rodzica na przeprowadzenia zabiegów ratujących życie dziecka

Załączniki są w formacie Adobe Acrobat. Jeżeli nie możesz je odczytać, ściągnij czytnik Adobe Reader ze strony www.adobe.com

Top